X
تبلیغات
كعبه

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم اسفند 1391ساعت 11:21  توسط كمال مدرسه   | 
یاسلام باهدف شكرگذاري از اين توفيق الهي، مطالبي را در زمينه دانستنيهاي بهداشت فردي و جمعي و ساير نكاتي كه رعايت آنها در طول سفر لازم است يادآوري مي نمائيم تا إن شاء الله با رعايت كليه نكات، بهره بيشتري از اين سفر پر فيض الهي نصيب شما گردد.
1. سفر حج يك سفر استثنايي و رفتن به مهماني پروردگار است. قبل از سفر حتماً از همه افرادي كه با آنها سر و كار داشته ايد، حلاليت بطلبيد و با آرامش روح و روان و وجدان آسوده قدم در اين راه بگذاريد.
2. خوشرويي و شادابي از خصلتهاي نيكو در طول سفر است. سعي كنيد با تلخي و ترشرويي مايه آزار ديگران نشويد.
3. در فرصت باقي مانده از مطالعه كتبي كه شما را با اسرار و فلسفه عمره بيشتر آشنا مي كند، غفلت نكنيد.
4. ملزومات انفرادي مورد نياز در طول سفر را تهيه و همراه خود بياوريد.
5. از همراه آوردن مدارك شناسايي (شناسنامه، گواهينامه، دسته چك و ... ) جداً خودداري فرماييد.
6. طبق قانون، هر نفر زائر هنگام خروج از كشور مي تواند لوازم شخصي مورد نياز خود را همراه داشته باشد و در هنگام بازگشت به كشور نيز مي تواند دو ساك داشته باشد.
تذكر: ساكهاي بزرگ و كوچك همراه زائر بايد به اندازه استاندارد سازمان حج و زيارت باشد و هواپيمايي از پذيرش بسته هاي حجيم و غيرمتعارف خودداري مي كند.
7. در تاريخ حركت، مي بايست چهار ساعت قبل از ساعت پرواز در فرودگاه حضور داشته باشيد.
8. اگر داروي خاصي مصرف مي كنيد و لازم است در طول سفر درمانهاي قبلي را ادامه دهيد، توصيه مي شود به اندازه مصرف، داروي خاص خود را همراه داشته باشيد و حتماً اين موارد را با مدير و معاون كاروان خود در ميان بگذاريد.
9. چنانچه بيماري خاصي داريد و ملزم به استفاده از رژيم غذايي مخصوصي هستيد، در اين روزهاي باقيمانده رژيم غذايي خود را دقيقاً رعايت كنيد تا در هنگام ورود به عربستان و در طول سفر از سلامتي نسبي برخوردار باشيد. در اين مورد، مدير و معاون كاروان خود را مطلع سازيد تا در سرو غذاي رژيمي، اقدامات لازم را انجام دهند.
10. آداب زندگي دسته جمعي را كه بخشي از آن، وقت شناسي، رعايت نظافت محيط و آسايش ديگران است، دقيقاً مراعات فرمائيد.
11. زائران گرامي در طول سفر به طور دسته جمعي همراه با مدير يا معاون كاروان به نقاط مورد نظر عزيمت خواهند كرد و هيچ اقدامي به صورت انفرادي صورت نخواهد گرفت.
12. از هنگام حركت تا بازگشت به وطن، غذاي شما در شكل سالم و بهداشتي پيش بيني شده است. لذا با خود هيچگونه غذاي فاسد شدني حمل نكنيد.
13. در كشور عربستان، از پوشيدن لباس داراي الياف مصنوعي و پياده روي در آفتاب خودداري كنيد. زيرا موجب كم شدن آب بدن، تحليل انرژي، خستگي، آفتاب سوختگي و بي حالي شديد خواهيد شد. بهتر است هنگام تردد در روز، از كلاه آفتابگير و عينك آفتابي استفاده كنيد.
14. به اتفاق همراهان خود با هماهنگي مدير كاروان براي زيارت و نماز از هتل بيرون برويد و هرگز به تنهايي از محل اسكان خارج نشويد. هنگام خروج از هتل، مقصد و مسير رفت و برگشت خود را به هم اتاقيها اطلاع دهيد و به خاطر سرگردان نماندن آنها، كليد اتاق را به دفتر پذيرش هتل بسپاريد.
15. كارت شناسايي كاروان و كارت هتل خود را در همه حال و اوقات، همراه داشته باشيد.
16. با توجه به توسعه حرم و تخريب ساختمانها، هواي شهرهاي مكه مكرمه و مدينه منوره آلوده است. سعي شود از ماسكهاي يكبار مصرف استفاده گردد.
17. مسافريني كه رژيم غذايي بي نمك ندارند، همراه با غذاي خود، روزانه مقدار بيشتري نمك استفاده كنند و تا حد امكان از مايعات مانند چاي و آب استفاده كنند.
18. با بدن گرم و عرق كرده در مقابل پنكه و يا هواي سرد كولرهاي گازي قرار نگيريد و از نوشيدن آب خيلي سرد خودداري كنيد.
19. چون در بيشتر مكانها آلودگي وجود دارد، در نظافت شخصي خود بكوشيد و حتماً قبل از خوردن هر نوع خوراكي، دست خود را با آب و صابون بشوئيد.
20. در طول سفر از ليوانهاي آبخوري عمومي استفاده نكنيد و فقط از ليوانهاي يكبار مصرف براي نوشيدن آب استفاده نمائيد.
21. سرماخوردگي، زكام، سرفه و گلودرد از رايج ترين بيماري هاي اين سفر است. براي جلوگيري از ابتلاء به انواع بيماريهاي ويروسي و ميكروبي، بهترين راه رعايت بهداشت فردي است. هرگز از ليوان يا قاشق ديگران استفاده نكنيد و چند عدد ماسك يكبار مصرف تهيه و در طول سفر از آنها استفاده نمائيد.
22. از ريختن زباله روي زمين و كنار راهروها خودداري كنيد.
23. افراد مبتلا به بيماريهاي سرماخوردگي مي بايست دستمال تميزي را خصوصاً موقع سرفه و عطسه جلوي بيني و دهان خود بگيرند تا از انتشار ويروس جلوگيري شود.
24. در عربستان اغلب خيابانها به صورت بزرگراه است. حتماً براي عبور از خيابان، از محلهاي مخصوص عبور عابر پياده و با احتياط رفت و آمد كنيد.
25. آمار سرقت در سالهاي اخير در كشور عربستان بالا رفته است. لذا بايستي دقت لازم را در حفظ اموال خود اعم از دوربين، موبايل و ... به عمل آوريد.
26. توري پنجره اتاقها براي جلوگيري از ورود حشرات نصب شده است. بنابراين توريها را باز نگذاريد.
27. در ساعات تعيين شده به رستوران مراجعه فرمائيد. در غير اينصورت غذا سرو نخواهد شد. هرگز براي خود يا هم اتاقي هاي خود، غذا را از غذاخوري بيرون نبريد و ذخيره و نگهداري نكنيد.
28. هنگام خروج از هتل كمي آب بنوشيد تا در بيرون از هتل مجبور به استفاده از آبخوريهاي عمومي نشويد و در صورت نياز، با خود يك بطري آب ببريد. توجه كنيد كه آبهاي لوله كشي كشور عربستان قابل نوشيدن نيست. حتماً از آب بطري كه در اختيارتان قرار مي گيرد استفاده نمائيد.
29. حداكثر بار مجاز هر مسافر هنگام بازگشت سي كيلوگرم است و به ازاي هر كيلوگرم بار اضافي، شش دلار يا بيست و يك ريال سعودي اخذ مي گردد.
30. طول سفر دوازده روز است كه شش روز در مدينه منوره و شش روز در مكه مكرمه اقامت خواهيد داشت.
پاداشتي از دوست
+ نوشته شده در  دوشنبه هجدهم بهمن 1389ساعت 8:4  توسط كمال مدرسه   | 

بسمه تعالی

با سلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات کلیه دانشجویان گرامی   هدف این وبگاه برقرای ارتباط با زائرین گرامی و اطلاع رسانی در خصوص برگزاری جلسات و برنامه هاي سفر   مي باشد .  با تشكر

معاون كاروان : كمال مدرسه ای

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم خرداد 1389ساعت 10:39  توسط كمال مدرسه   | 
*شماره تلفن روحانی کاروان برای مسائل شرعی09123511489


* شماره تلفن مدیر کاروان برای مسائل اجرائی۰۹۱۳۱۱۹۸۷۹۸


*شماره تلفن معاون کاروان کمال مدرسه ای  برای مسائل اجرائی ۰۹۱۳۳۲۸۷۹۲۹

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم خرداد 1389ساعت 10:2  توسط كمال مدرسه   | 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم خرداد 1389ساعت 9:57  توسط كمال مدرسه   | 
عنوان : فرهنگ كلمات سرزمين وحي(2)
توضيحات :
1-   لباس احرام: لباس احرام يعني لباسي كه در آن بسياري از چيزها را بر خود حرام مي كنيم،‌ همانگونه كه به جمله «الله اكبر»،‌ تمام اعمالي را كه سبب بطلان نماز است بر خود حرام مي نمائيم. لباس احرام لباس وحدت است چون همه مردم از هر نژاد و هر زباني كه باشند،‌ هم شكل و همرنگ مي شوند. پيامبر اكرم (ص) فرمود: «وجب الاحرام لعله الحرم». كسي كه مي خواهد وارد حريم حرم شود بايد محرم شود. لباس احرام،‌ حركت به سوي كعبه را تشديد مي كند و شوق ديدار را مي افزايد و گويا انسان خودش را در مدار وارد مي يابد. لباس احرام،‌ لباس تعظيم در برابر خدا است. لباس احرام، به ما مي گويد از اين به بعد ديگر عوض شده ايد،‌ دنيا را كنار زده ايد،‌ مرگ و معاد و آخرت و حضور در برابر خدا را بايد ببينيد. ورود در لباس احرام براي حاجي يك موفقيت است. بعد از پوشيدن اين لباس،‌ حتي اگر بميرد،‌ آمرزيده است.
2-      محراب: محلي است در مسجد النبي كه رسول الله در آنجا نماز مي گزاردند.
3-   محرمات احرام: زائر پس از پوشيدن لباس احرام و نيت و گفتن لبيك محرم مي شود و بايد تا پايان اعمال عمره از كارهايي كه بر محرم حرام است پرهيز كند. مجموع كارهاي حرام 24 مورد است كه 4 مورد آن فقط بر مردان و 2 مورد آن فقط بر بانوان حرام است و مابقي آنها هم بر مرد و هم بر زن محرم حرام است.
4-   محرمات مشترك بين زن و مرد: 1-شكار حيوانات صحرائي (وحشي) 2- آميزش يا هر نوع لذت جويي شهواني 3-عقد كردن زن براي خود يا غير 4-استمناء 5-استعمال عطريات و بوي خوش 6-سرمه كشيدن 7-نگاه كردن در آينه 8-فسوق (اعم از دروغ گفتن و فحش دادن يا فخر و مباهات كردن). 9-جدال و گفتن «لا والله» و«بلي والله»، قسم ياد كردن به نام خدا 10- كشتن جانوراني كه در بدن ساكن مي شوند 11-انگشتر به دست كردن به جهت زينت 12-روغن ماليدن به بدن 13-ازاله مو از بدن خود يا غير خود چه محرم باشد چه محل 14-بيرون آوردن خون از بدن 15-ناخن گرفتن 16-كندن دندان 17-كندن درخت يا گياه در محدوده حرم 18-سلاح برداشتن (حمل سلاح).
5-      محرمات (فقط براي زنان): 1-پوشيدن زيور براي زن 2-پوشانيدن صورت براي زنان.
6-   محرمات (فقط بر اي مردان): 1- پوشيدن پوششهاي دوخته 2-پوشيدن كفشي كه تمام روي پا را بگيرد 3-پوشاندن سر با هر چه آن را بپوشاند 4-زير سايه قرار گرفتن، در حال راه رفتن و طي طريق.
7-   مدينه: مدينه هجرتگاه پيامبر (ص) مركز تأسيس حكومت اسلامي و نام آورترين شهرهاي اسلامي پس از مكه معظمه است. اين شهر قريب به 500 كيلومتري شمال شرقي مكه قرار گرفته،‌ و ارتفاع آن از سطح دريا 916 متر است. فاصله مدينه تا جده 419 كيلومتر مي باشد. اين شهر قبل از هجرت پيامبر،‌ «يثرب» ناميده مي شد. برخي از تاريخ نويسان عقيده دارند، حدود قرن دوم پيش از ميلاد مسيح، مردمي از نژاد مصر قديم اين شهر را در دست داشته اند. شهرت اين شهر به خاطر هجرت پيامبر بدان جاست. آن حضرت در سال 622 ميلادي كه مصادف با ماه ربيع الاول بود،‌ به اين شهر درآمد و اين هجرت مبداء تاريخ مسلمانان گشت ليكن آغاز سال هجري را از ماه محرم گرفتند. در قرآن و سنت پيغمبر و عرف مسلمانان، مردم شهر مدينه «انصار» و مسلمانان مكه «مهاجران» لقب گرفتند. رسول خدا (ص) در ماههاي نخستين هجرت،‌ ميان دو گروه مهاجر و انصار عقد برادري بست و پيمان نامه مدينه، كه بايد آن را كاملترين و جامع ترين اعلاميه حقوق انساني خواند، در اين شهر و به فاصله كمتر از يك سال از هجرت نوشته شد،‌ و پس از آن مدينه مركز حكومت اسلامي گرديد.
8-   مستجار: مقابل ملتزم،‌ در سوي ديگر كعبه،‌ ديوار كنار ركن يماني را «مستجار» مي نامند. «جار» به معناي همسايه و «مستجار»،‌ به معناي پناه بردن به همجوار و به صورت كلي تر «پناه بردن» است. لذا در اين نقطه زائر به صاحب خانه مستجير (پناهنده) مي شود و محل دعا و استغاثه است. زماني كه خانه كعبه دو در داشت، در ديگر آن در كنار مستجار بود كه مسدود شد. اينجا نيز از مكان هاي استجابت دعا است و محلي است كه مردم به آنجا پناهنده مي شوند به همين دليل بدانجا مستجار گفته مي شود. محل ورود فاطمه بنت اسد در كعبه، براي تولد امام علي (ع) همين بخش از ديوار كعبه بوده است. امام سجاد (ع) فرمود: «وقتي كه آدم به زمين فرود آمد،‌ كعبه را طواف كرد،‌ چون به مستجار رسيد،‌ خود را به كعبه نزديك كرد و دستهايش را به سوي آسمان گرفت و عرض كرد: بارالها مرا ببخش، خطاب شد: «تو را بخشيدم». عرض كرد: «خدايا فرزندانم را نيز ببخش». خطاب شد: «اي آدم هركس از فرزندانت در اين مكان به گناه خود اقرار كند، او را مورد مغفرت و آمرزش قرار مي دهم».
9-   مساجد سبعه (مساجد هفتگانه): مسجد حضرت علي (ع)،‌ مسجد حضرت فاطمه زهرا (س) همراه با مساجد فتح، سلمان، ابوبكر،‌ عمر و مسجد ذوقبلتين به نام مساجد سبعه معروند.
10-   مسجد ابوذر: اين مسجد در انتهاي شارع ابوذر فعلي است. و اخيراً آن را تخريب كرده و از نو با مساحتي بيشتر ساخته اند.
11-   مسجد البيعه: اكنون اين مسجد به صورت مخروبه است.
12- مسجد الحرام: نام مسجدي كه گرداگرد كعبه قرار دارد،‌ و قديمي ترين و معروف ترين مسجد در تاريخ اسلام به شمار مي رود. تاريخ نشان مي دهد كه تا پس از رحلت رسول اكرم (ص) مردم خانه هاي خود را نزديك به خانه كعبه مي ساختند. سپس در دوران خلفا از آن جلوگيري كرده و رفته رفتته بر مساحت مسجد افزودند،‌ به شكلي كه هم اكنون حدود 180000 متر مربع مساحت دارد. داراي 62 در بزرگ و كوچك مي باشد. سه در اصلي و بزرگ آن به نامهاي «باب العمره»، «باب السلام» و «باب ملك عبدالعزيز» معروف است. بر هر يك دو مناره به ارتفاع 92 متر با قاعده اي به ابعاد 7×7 متر قرار دارد و بر تارك هر مناره،‌ هلالي به ارتفاع 6/5 متر از برنز طلاكاري است. هفتمين مناره مسجد بر در «باب الصفا» است. مسجد با وسعت فعلي گنجايش حدود پانصد هزار نمازگزار را دارد.
13-   مسجد الصفانح: در اين مسجد سوره مرسلات بر پيامبر نازل شده است. اكنون از آن مسجد اثري باقي نمانده است.
14-   مسجد الكبش: نام ديگر مسجد النحر است. اين مسجد اكنون ويران شده است.
15-   مسجد الكوثر: اين مسجد در وسط منا بوده و احتمالاً سوره كوثر در آن نازل شده ولي اكنون از آن مسجد اثري باقي نمانده است.
16- مسجد النبي: مسجد پيامبر (ص) كه در قسمت شرقي مدينه بنا شده،‌ پس از مسجد الحرام، مشهورترين مسجد در تاريخ اسلام است. هنگامي كه رسول خدا (ص) به مدينه رسيد، در خانه ابو ايوب انصاري منزل كرد، جايي كه شتر وي آنجا خوابيد. در زمين مسجد النبي خرما مي خشكاندند و از آن دو يتيم بود. آن را به مبلغ ده دينار از ولي دو طفل خريده، مسجد را در آن ساختند. مساحت زمين در آن روز حدود 750 متر بوده است، صحن مسجد را با ريگ سياه فرش كردند،‌ و ديوارها را با خشت و گل بالا بردند. پيغمبر (ص) شخصاً در ساختن بناي اين مسجد كمك كرد. سقف قسمتي از مسجد را با شاخ و برگ درخت خرما پوشانيدند و از تنه درخت خرما براي ستونهاي آن استفاده كرده،‌ سه در از جانب شرقي و غرب و جنوب براي آن قرار دادند،‌ جهت شمال متوجه قبله مسلمانان (مسجد الاقصي) بود، سپس جهت قبله به خانه كعبه تغيير يافت. مساحت مسجد النبي درسالهاي اخير به 000/100 مترمربع رسيده است. مسجد شريف نبوي امروزه به يك بناي فوق العاده با شكوه و وسيع در تاريخ اسلام تبديل شده است. رسول خدا (ص) فرمودند: نماز در مسجد من نزد خداوند،‌ برابر با ده هزار نماز در مساجد ديگر است، جز مسجد الحرام،‌ كه نماز در آن برابر با صدهزار نماز است. نام امام زمان (ع) به صورت «محمد المهدي» بر يكي از كتيبه هاي اين مسجد به گونه اي نوشته شده است كه كلمه «حي» از درون اين طرح جلوه گر است.
17-   مسجد تنعيم: نزديك ترين مسجد به حدود حرم و در راه مدينه واقع است. غالباً براي عمره مفرده از اين مسجد محرم مي شوند.
18-   مسجد جحفه: حجاجي كه از جده به مكه مي روند در اين مسجد محرمي مي گردند.
19- مسجد جعرانه: يكي ديگر از ميقاتهاي عمره مفرده،‌ منطقه جعرانه است. روايت شده است كه رسول خدا (ص) پس از بازگشت از جنگ حنين،‌ نزديك به پانزده روز در «جعرانه» توقف نمود و غنائم جنگ با هوازن را ميان مردم تقسيم كرد. در جعرانه مسجدي وجود دارد كه به «مسجد الرسول» معروف است. معماري آن شبيه مسجد تنعيم است.
20- مسجد جمعه: پس از مسجد قبا، اين مسجد از جهت تاريخي دومين مسجد است. پيامبر (ص) پس از حركت از قبا به مدينه در محله اي كه خاندان عمر و بن عوف ساكن بودند روز جمعه فرود آمدند و اولين نماز جمعه را در آنجا اقامه كردند. سپس جاي آن مسجدي ساخته شد. اين مسجد به نام مسجدالنبي سالم يا مسجد وادي نيز معروف است.
21- مسجد جن: اين مسجد در پائين كوه حجون به سمت حرم و نزديك قبرستان ابوطالب واقع است. سبب ناميده شدن آن به اين نام از آنجا است كه سوره مباركه «جن» در اين مكان بر پيامبر (ص) نازل شده است و از آن جهت كه اين مكان،‌ محل اجتماع پاسداران اسلام بوده، آن را «مسجد الحرس» نيز خوانده اند.
22- مسجد خيف: خيف دامنه و سراشيبي كوه را گويند و حدود 25000متر مربع مساحت دارد و 30000 هزار نماز گزار را درون خود جاي مي دهد. مسجد خيف در سمت جنوبي و بر جانب چپ كسي است كه از سوي عرفات مي آيد. گويند رسول خدا (ص) در «حجه الوداع» خيمه خود را در اين مكان زده و در جايي كه محراب مسجد است پنج نماز را از نماز ظهر تا نماز صبح خوانده اند. معتمد عباسي به سال 256، محمدبن علي اصفهاني به سال 559، ابن مرجاني به سال 720،‌ قايتباي به سال 874، سلطان محمد قزلويه به سال 1072 و سليمان آغا از جانب سلطان محمد به سال 1092 هر يك تعميراتي در آن انجام داده اند و در سالهاي اخير بناي قديمي ويران و مسجدي زيبا با گنجايشي وسيع در آن مكان، ساخته شده است. اين مسجد،‌ بزرگترين مسجد منا است. در وسط مسجد محلي است كه گفته مي شود خداوند گوسفند قرباني را براي حضرت ابراهيم فرستاد. اين مسجد تنها در ايام منا باز است.
23- مسجد ذوقبلتين: اين مسجد در شمال غربي مدينه قرار دارد و در ماه شعبان، سال دوم هجري،‌ هنگامي كه پيامبر نماز ظهر را مي خواندند جبرئيل در بين نماز ظهر به پيامبر آيه «فلنونلينك قبله ترضاها» را نازل كرد و آن حضرت براي نماز روي خود را از بيت المقدس به طرف كعبه برگرداندند. در اين مسجد به ياد اين تغيير دو محراب به سوي دو قبله نخستين و قبله دوم ساخته بودند. ليكن در نوسازي اخير آنها را برداشته اند. مساحت اين مسجد در بازسازي اخير به 3920 مترمربع رسيده است.
24- مسجد ذات عرق: نام ديگر اين مسجد، وادي عقيق است. زائريني كه از راه عراق و نجد به مكه وارد مي شوند در اين محل محرم مي شوند.
25- مسجد شجره: اين مسجد در فاصله يك و نيم فرسنگي مدينه قرار داشته كه اكنون با گسترش شهر، اين مسافت كمتر شده است. چون درخت كُناري در گوشه مسجد بوده،‌ اين مسجد به نام «شجره» معروف گرديده است. اهميت اين مسجد بيشتر در آن است كه رسول خدا (ص) در حجه الوداع از آنجا محرم شد. نام ديگر اين مسجد،‌ مسجد «ذوالحليفه» است. هم اكنون اين مسجد يكي از ميقاتهاي حاجيان مي باشد و حاجياني كه از مدينه به مكه مي روند از اينجا محرم مي شوند. اين مسجد در سالهاي پيش بسيار محقر و خالي از نظافت بود. در نوسازي اخير (1366 به بعد) بر مساحت مسجد افزوده اند،‌ چنانكه گنجايش 5000 نمازگزار دارد. در بيرون مسجد بيش از 500دوش حمام و بيش از 350 سرويس بهداشتي ساخته شده است.
26- مسجد حضرت علي (ع): اين مسجد در جنوب مسجد فتح و مشرف به روادي بطحان است. گويند در مدت محاصره شهر مدينه در جنگ احزاب اميرالمؤمنين (ع) در آن به عبادت مي پرداخته است. در نزديكي اين مسجد،‌ مسجد ديگري است كه به نام مسجد فاطمه (س) معروف است و همراه با مساجد فتح، سلمان، ابوبكر، عمر و مسجد ذوقبلتين به نام «مساجد سبعه» معروفند.
27- مسجد فتح: اين مسجد در شمال غربي مدينه در دامنه كوه سلع بر بلندي قرار دارد. در اين مكان بود كه رسول خدا (ص) در جنگ خندق از خداوند طلب فتح و پيروزي كرد و خداوند دعاي آن حضرت را مستجاب نمود و مشركان شكست خوردند. برخي نيز گفته اند سوره فتح در اين مكان بر پيامبر (ص) نازل شد. پس از آن روي اين تپه مسجد فتح را بنا نهادند. نام ديگر اين مسجد، مسجد احزاب است.
28- مسجد فضيح: اين مسجد در انتهاي شارع العوالي واقع شده و از مساجد تاريخي و معروف است. فضيح شرابي است كه از خرما مي گيرند. گفته اند: جمعي از مسلمانان در خانه اي به باده گساري مشغول بودند بر اثر مستي به جان هم افتادند در اين هنگام آيه حرمت خمر نازل شد و چون خبر به آنان رسيد توبه كرده،‌ كوزه هاي خمر را شكستند و سپس به جاي آن مسجدي ساختند. نام ديگر اين مسجد،‌ مسجد بني نضير، (مسجد ردالشمس) مي باشد. مشهور است در اين محل مبارك پيامبر اكرم (ص) روي زانوي حضرت علي (ع) بوده و آفتاب غروب كرده و چون پيامبر (ص) بيدار شد و مطلع گرديد كه حضرت علي (ع) نماز عصر را نخوانده،‌ به امر الهي خواست تا آفتاب بازگردد و حضرت علي (ع) نماز بخواند و چنين شد.
29- مسجد قبا: منطقه قبا كه در 6 كيلومتري جنوب مسجدالنبي واقع است. طايفه بني عمروبن عوف در آن سكونت داشتند. پيامبر (ص) پس از ورود به مدينه با كمك اصحاب و يارانش اولين مسجدي را كه به نام قبا نامگذاري شد در همين مكان ساختند. هم اكنون مساحت مسجد به 13500 متر مربع رسيده و به شكل زيبايي نيز ساخته شده است. آيه «لمسجد اسس علي التقوي» درباره اين مسجد نازل شده است. حضرت زهرا (س) در اين مسجد گندم آسياب كرده و نان مي پختند. حضرت رسول (ص) درباره نماز خواندن در اين مسجد مي فرمايند: «كسي كه در خانه اش وضو بگيرد، آنگاه به مسجد قبا در آيد و دو ركعت نماز بگزارد،‌ ثواب يك عمره را برده است».
30-   مسجد غره: نام ديگر آن مسجد جامع ابراهيم (ع) است. اين مسجد در ابتداي عرفات است.
31- مسجد غمامه: غمامه به معناي ابر است. واقدي مي نويسد: نخستين نماز عيد كه رسول خدا (ص) به سال دوم هجرت در مدينه خواند،‌ در صحرا بود. آن حضرت نماز را در صحرا خواند سپس در سده دوم هجرت‌، آن نمازگاه را مسجد كردند. در سبب نامگذاري آن به غمامه نوشته اند: رسول خدا (ص) در آنجا براي باران دعا كرد و چون دعا خواند ابري (غمامه) پديد آمد و باران باريد. نام ديگر اين مسجد، مسجد مصلي يا مسجد صحابه مي باشد.
32- مسجد مباهله: مسجد «مباهله» نماينده رويدادهاي تاريخي بزرگ است. مباهله در لغت «بر يكديگر نفرين و لعنت كردن» است. در سال دهم هجرت گروهي از ترسايان نجران (ناحيه اي است در يمن در جنوب عربستان) نزد رسول خدا (ص) آمدند و درباره عيسي (ع) با او گفتگو كردند. پيامبر (ص) فرمودند: عيسي (ع) با او گفتگو كردند. پيامبر (ص) فرمودند: عيسي (ع) بنده خدا و كلمه او بود كه آن را بر مريم (س) القاء فرمود. گفتند: چگونه ممكن است انساني بي پدر به دنيا آيد؟ قرآن در اين باره نازل شد كه: «مثل عيسي، مثل آدم است» چون گفتگو به درازا كشيد، پيامبر (ص) به حكم خداوند فرمودند: «ما و شما،‌ پسران، زنانمان و خودمان به مباهلت شويم تا لعنت خدا به دروغ گويان باشد». در آن روز كه 24 و به قولي 21 ذي الحجه بود، رسول خدا (ص) با حضرت علي (ع) و حضرت فاطمه زهرا (س) و امام حسن و امام حسين (ع) بيرون رفتند. ترسايان ( گروهي از مسيحيان نجران) چون هما و جلال آن بزرگواران را ديدند، ترسيدند،‌ و از مباهله چشم پوشيدند و با پيامبر (ص) مصالحه كردند و جزيه پذيرفتند. نام ديگر اين مسجد، (مسجد الاجابه) مي باشد.
33- مسجد مشربه ام ابراهيم: در سبب نامگذاري آن نوشته اند: ماريه قبطيه، ابراهيم فرزند حضرت رسول (ص) را در اين مكان به دنيا آورد. و در تاريخ آمده است: رسول خدا (ص) در مشربه ام ابراهيم نماز گزارد. مشربه را چند معناست: «زمين نرمي كه در آن رستني رويد»، «آبشخور»، در اينجا ظاهرا به معناي نخستين است كه بستاني بوده است. معروف است كه پيامبر (ص) در آنجا خمره هاي آب نهاده بود تا از بنوشند.
34- مسجد منبر: در سمت غربي محراب مسجد النبي جايگاهي است كه پيامبر در آن مكان به ايراد خطبه مي پرداختند. منبر فعلي، منبري است كه سلطان مراد عثماني دستور ساخت آن را داد و داراي 12 پله مي باشد.
35- مسعي (سعي بين صفا و مروه): مسعي، ميان كوه صفا و مروه است كه حاجيان بايد در آنجا به سعي بپردازند. سعي از اعمال اصلي عمره و حج است و خداوند در قرآن از صفا و مروه به عنوان شعائر الله ياد مي كند. خداوند در قرآن كريم از صفا و مروه اين گونه ياد كرده است: «ان الصفا و المروه من شعائر الله فمن حج البيت او اعتمر فلا جناح عليه ان يطوف بهما و من تطوع خيرا فان الله شاكر عليم» (بقره/158) امام صادق (ع) فرمودند: «ما من بقعه احب الي الله من المسعي لانه يذل فيها كل جبار»، «هيچ بقعه اي در روي زمين دوست داشتني تر از مسعي نيست، چرا كه هر زور گويي در آنجا تحقير مي شود». صفا و مروه نام دو كوهي است كه در مسعي قرار دارد و در هنگام حج (تمتع يا عمره)،‌ حاجيان هفت بار فاصله بين آن دو را طي مي كنند. با افزايشي كه در مساحت مسجد الحرام صورت گرفته،‌ مسعي و مسجد الحرام به هم متصل شده است. طول آن 5/394 و عرض آن 20 متر است و ارتفاع طبقه اول 12 و طبقه دوم 9 متر مي باشد. مسعي مجموعا 18 در دارد. صفا را از آن جهت گفته اند،‌ براي اينكه وجود مبارك حضرت آدم (ع) روي كوه صفا برابر بيت ايستاد. از مصطفي بودن آدم،‌ اين كوه صفا شد. كوه مروه را نيز از آن جهت كه حواء (ع) كه «مراه» بود و در آن جا قرار گرفت «مروه» خوانده اند. صفا و مروه دو كوه كوچكي است كه در دامن كوه ابوقبيس و كوه قعيقعان قرار دارد و امروزه خيابان ها و بناهاي جديد آنها را از يكديگر جدا كرده است. كوه صفا در قسمت جنوبي مسجد الحرام و كوه مروه در ناحيه شمال شرقي آن قرار دارد. امام سجاد (ع) فرمود: «كسي كه ميان صفا و مروه سعي مي كند،‌ فرشته ها،‌ شفاعتش مي كنند و شفاعت آنان پذيرفته مي شود». نيت سعي: هفت مرتبه سعي مي كنم بين صفا و مروه در عمره مفرده قربه الي ا...
36- مشربه ام ابراهيم: علت نامگذاري اين محل بواسطه تولد ابراهيم فرزند رسول (ص)، از همسرش ماريه قبطيه مي باشد. رسول خدا (ص) در اين مكان نماز گزارد. در حال حاضر آثار آن از ميان رفته و به صورت يك قبرستان باقي مانده است.
37- مشعرالحرام: سرزمين مشعر الحرام تقريباً در ده كيلومتري عرفات و در مسير مكه است. وقوف در مشعر (مزدلفه) ركن حج است جايي كه حاجيان (حج تمتع) پس از عرفات به آن محل مي روند يعني از نيمه شب دهم ذيحجه (شب عيد قربان) و تا طلوع آفتاب در اين مكان توقف مي كنند. مشعر ميان دو تنگناي عرفات و منا واقع شده است. طول آن تقريباً 4 كيلومتر است.
38- معجن: در ميانه ضلعي كه در كعبه در آن است، در روي زمين و كنار ديوار كعبه، حفره اي وجود داشت كه اين حفره را «معجن» مي نامند،‌ جايي كه ملاط براي بناي كعبه درست مي كرده اند. و گفته اند محلي قبلي مقام ابراهيم بوده است. همچنين درباره اين محل، گفته اند كه رسول خدا (ص) در آنجا به نماز ايستاده است. در سال 1377 اين حفره را به دليل ازدحام جمعيت براي اقامه نماز، پركرده و با سنگ محل آن را مشخص ساختند.
39- مقام ابراهيم: در فاصله حدود 13 متري ديوار كعبه در سمت حجر الاسود،‌ بنايي يا قبه اي كوچك و طلايي رنگ ديده مي شود كه مقام ابراهيم نام دارد. درون آن سنگي است كه جاي پايي در آن وجود دارد و آن منسوب به جاي پاي ابراهيم (ع) است. در گذشته بر روي اين محل قبه اي بزرگ از آجر و سنگ و چوب بنا شده بود كه اطراف آن را با آيات قرآن مزين كرده بودند و چون از فضاي مطاف مي كاست در سال 1385 ه.ق به دستور دولت سعودي تخريب و به جاي آن ضريحي كوچك شكل كنوني ساخته شد. امام باقر (ع) فرمود: «دو ركعت نماز نزد مقام، معادل آزاد كردن شش بنده است» اين مقام،‌ يكي از شعائر الهي خوانده مي شود و خداوند درباره آن فرموده است: «و اتخذوا من مقام ابراهيم مصلي» (بقره/125) اين مكان مربوط به زماني است كه ابراهيم (ع) ديوارهاي كعبه را بالا مي برد؛ آنگاه كه ديوار بالا رفت، به حدي كه دست بدان نمي رسيد، سنگي آوردند و ابراهيم (ع) بر روي آن ايستاد و سنگ ها را از دست اسماعيل (ع) گرفت و ديوار كعبه را بالا برد. در روايات ديگري آمده است كه ابراهيم (ع) بر روي اين سنگ ايستاد و مردم را به حج فرا خواند. بر روي اين سنگ،‌ اثر پاي ابراهيم (ع) مشخص است اما اثري از انگشتان آن حضرت نيست. اين سنگ به شكل تقريبي مربع با طول و عرض 40 سانتي متر و ارتفاع تقريبي 50 سانتي متر است. رنگ آن، رنگي ميانه زرد و قرمزي متمايل به سفيد است. از زمان مهدي عباسي،‌ اين سنگ با طلا پوشانده شد و در محفظه اي قرار گرفت تا صدمه اي نبيند. بنا به برخي روايات، مقام ابراهيم تا فتح مكه داخل كعبه بوده و پس از فتح، رسول خدا (ص) آن را درآورد و كنار كعبه،‌ نزديك در نصب كرد.زماني كه آيه «و اتخذوا من مقام ابراهيم مصلي» نازل شد، آن حضرت دستور داد تا مقام را جايي كه اكنون قرار گرفته انتقال دهند. نكته قابل توجه اينكه ايرانيان برابر مقام ابراهيم به سوي كعبه نماز مي خوانند؛ يعني جهت جغرافيايي ايران به سمت قبله، در زاويه ميان حجرالاسود و ركن عراقي است. واجب است حجاج نماز طوافشان را پشت آن (و يا دو طرف آن در صورت ازدحام) بخوانند. خواندن زيارت عاشورا نزديك مقام ابراهيم، مستحب است.
40- مقام جبرائيل: اين محل بدان جهت به عنوان مقام جبرئيل شناخته شده است كه اين فرشته مقرب الهي از آنجا بر رسول خدا (ص) وارد مي شد و به خدمت آن حضرت مي رسيد. اين محل اكنون داخل حجره شريفه قرار دارد و قابل دسترسي نيست.
41- مكه: مكه،‌ به معناي كمي آب مشتق شده و علاقه مردم به اين شهر، كه در اين سرزمين بسيار كمياب است را نشان مي دهد. قدمت اين شهر تاريخي و مذهبي به 1892 سال قبل از ميلاد مربوط مي شود كه حضرت ابراهيم (ع) قدم به اين سرزمين مقدس گذاشت. مكه در ارتفاع 330 متري از سطح دريا قرار دارد و رشته كوههاي متعددي آن را فرا گرفته است. فاصله مكه تا بندر جده حدود 80 كيلومتر و درجه حرارت آن در زمستان و تابستان بين 18 تا 47 درجه بالاي صف متغيير است. براي مكه حدود 70 اسم معرفي شده است برخي از اين اسامي كه در سوره هاي مختلف قرآن وارد شده است عبارتند از: «مكه،‌ كعبه، ام القري، بلد الامين، حرم امن، بيت العتيق، بيت الحرام». نخستين آيه هاي قرآن كريم در اين شهر بر رسول خدا (ص) نازل شد همچنين زادگاه آن حضرت و حضرت علي (ع) و حضرت فاطمه (س) مي باشد.
42- ملتزم: حد فاصل ميان حجرالاسود و درب خانه خدا كعبه (حدود 5/1 متر) را ملتزم نامند،‌ زيرا حاجيان خود را موظف و ملزم مي دانند كه در آنجا دعا كنند. از ائمه معصومين (ع) روايت شده است كه هيچ بنده اي به اين مكان التزام و پناه نمي گيرد مگر اينكه خداوند حاجتش را برآورده كند. اين محل را از آن روي ملتزم مي نامند كه مردم در آن قسمت مي ايستند و به ديوار ملتزم شده،‌ مي چسبند و دعا مي خوانند. در روايتي آمده است كه رسول خدا (ص) صورت و دست هاي خود را روي اين قسمت از ديوار قرار مي دادند و دعا مي كردند. همچنين،‌ از رسول خدا (ص) نقل شده است كه فرمود: «ملتزم،‌ محلي است كه دعا د رآنجا پذيرفته مي شود و بنده اي نيست كه در آنجا خدا را بخواند و خداوند دعايش را اجابت نكند». يكي از كارهايي كه در اينجا انجام مي شود،‌ آن است كه بنده دست را بر ديوار اين بخش گذاشته،‌ و به گناهان خود اعتراف كند. امام صادق فرمودند: «فان هذا مكان لم يقر عبد لربه بذنوبه ثم استغفرالله الا غفر الله له»؛ «هيچ بنده اي در اينجا اعتراف به گناهانش نمي كند،‌ و طلب استغفار نمي نمايد،‌ جز آن كه خداوند او را مي بخشد». امام علي (ع) فرمود: «كسي كه در اين مكان به گناه خود اقرار كند و آن را بر شمارد و از خداوند طلب آمرزش كند،‌ بر خداوند است كه او را ببخشد». به نظر مي رسد،‌ آيه «امن يجيب...» (سوره نمل آيه 62) در اين مكان بسيار اثر دارد.
43- منا: منا دره اي به عرض تقريباً 700 متر و طول 5/2 كيلومتر است. منا يعني آرزو،‌ اميد؛ منا سرزمين پيروزي و آرزوست و خوب و بد در اين سرزمين مورد عنايت خدا هستند. منا بين مشعرالحرام و شهر مكه قرار دارد. حجاج بعد از وقوف در عرفات و مشعرالحرام يعني در صبح روز عيد قربان به محض طلوع آفتاب، براي انجام اعمال رزو دهم،‌ يازدهم و دوازدهم رهسپار منا مي گردد. منا همان جائي است كه حضرت ابراهيم خليل (ع) براي اطاعت امر خداوند سبحان،‌ عزيزترين هستي خويش،‌ يعني فرزندش اسماعيل را براي قرباني برد. همچنين در روايت است وقتي حضرت آدم (ع) به منا آمد. از وي پرسيدند: چه تمنا داري؟ آدم تمناي آمرزش كرد. از اين جهت اين سرزمين به «منا» معروف شد. در كتب لغت براي ريشه اين كلمه،‌ معاني گوناگوني آمده است،‌ از جمله: «آزمايش كردن»، «مقدر كردن»، «مبتلا كردن» و چون در اين سرزمين، خداوند براي مردم خير مقدر نموده و محل آزمايش انسان مي باشد به آن مِني مي گويند. و اگر نام اين مكان «مُني» باشد كه جمع مُنيه به معناي آرزوها است،‌ در اين مورد از امام صادق (ع) روايت شده كه مي فرمايد: چون جبرئيل در اين سرزمين به حضرت ابراهيم (ع) گفت: تمن آرزوي خود را بيان كن،‌ نامش مُني شد. همچنين مسجدي به نام مسجد مزدلفه در منا قرار دارد.
44- مناره هاي مسجد الحرام: مناره هاي مسجدالحرام 9 عدد مي باشد به نامهاي: مناره باب السلام، مناره باب الحكمه،‌ مناره باب الزياره، مناره باب الوداع،‌ مناربه باب العمره،‌ مناره باب علي (ع)،‌ مناره باب قايتباي، مناره باب الصفا و باب الفتح.
45- مناره هاي مسجد النبي: در توسعه زمان وليدبن عبدالملك بر چهار گوشه مسجد النبي چهار مناره ساخته شد، پس از آن مناره ديگري نيز ساخته شد كه مناره اصلي مسجد عبارت بود از: مناره سليمانيه و مجيديه در دو سوي ضلع شمالي قرار داشت و مناره قايتباي و باب السلام در دو سوي ضلع جنوبي و سمت قبله واقع بود. امروز شش مناره ديگر نيز به مناره هاي مسجد افزوده شده است.
46- منبر: در سمت غربي محراب مسجد منبري است از سنگ مرمر در نهايت زيبايي كه سلطان مراد سوم آن را در محرم سال 998 قمري به مسجد هديه كرد و آن را به جاي منبر قايتباي قرار دادند.
47- منطقه احد: دره و كوهي است كه به اين نام شهرت دارد و در يك فرسنگي شمال مدينه قرار گرفته است،‌ و هم اكنون به خاطر گسترش شهر،‌ قسمت فراواني از اين فاصله را ساختمان پر كرده است. اينجا بود كه دومين جنگ ميان مسلمانان و مشركان مكه در سال سوم هجرت رسول خدا (ص) در گرفت. هنگامي كه به پيامبر خبر دادند ابوسفيان با سپاهيانش به مدينه روي نهاده است،‌ حضرت شوراي جنگي تشكيل داد. سالخوردگان نظر دادند كه شهر حالت دفاعي داشته باشد،‌ ولي جوانان گفتند: به بيرون شهر مي رويم و با دشمنان مي جنگيم. چون جوانان در اكثريت بودند، رسول خدا (ص) راي آنان را پذيرفت. لباس جنگ پوشيده و آماده رفتن شد. از سويي ديگر سپاهيان مكه خود را به «ذوالحليفه» رساندند،‌ و از آنجا به شمال يثرب رفتند و در كنار احد توقف كردند. شمار سپاهيان اسلام 1000 تن بود. پيش از شروع جنگ عبدالله بن ابي، سردسته منافقان،‌ به عنوان اعتراض با 300 تن از مردان خود برگشت و گفت: محمد از بچه ها پيروي كرد و رأي مرا ناديده گرفت. مشهور است كه آيه 167 سوره آل عمران درباره او نازل شد. با جدا شدن عبدالله و پيروان او از حضرت، تنها 700 تن باقي ماندند. رسول خدا (ص) به عبدالله پسر جبير، سر دسته تيراندازان فرمود مواظب باش دشمن از پشت سر به ما حمله نكند. تا پايان جنگ بر جاي خود باشيد، جنگ به سود ما باشد يا به زيان ما. با نخستين حمله مسلمانان،‌ سپاه مكه عقب نشست و سربازان به گردآوري غنيمت پرداختند. گروه تيرانداز به طمع جمع آوري غنيمت محل نگهباني خود را ترك كرده وارد عرصه ميدان شدند. هر چه عبدالله سعي كرد مانع شود سودي نداشت. همين كه مدخل دره رها شد،‌ سواره نظام دشمن به سركردگي خالدبن وليد از پشت به مسلمانان حمله ورد شد و مسلمانان در اين جنگ شكست سختي خوردند. حضرت حمزه (سيد الشهداء) عموي پيامبر به همراه 70 تن از مسلمانان شهيد شدند. مزار حضرت حمزه و ديگر شهيدان در دامنه كوه قرار دارد. در شمار شهيدان احد افرادي چون: مصعب بن عمير،‌ حنظله (غسيل الملائكه) نيز به چشم مي خوردند. پيامبر از شهادت حمزه غمگين شده به او لقب «سيدالشهداء» داد. همچنين حمزه را اسدالله،‌ اسد رسول ا... نيز لقب داده اند. در كنار احد تپه اي وجود دارد به نام رماه يا عينين،‌ كه رسول الله (ص) تيراندازان را در اين جنگ (جنگ احد) روي آن مستقر ساخت. پيامبر (ص) درباره اين كوه فرموده: «هذا جبل احد يحبنا و نحبه» اين كوه احد ما را دوست دارد و ما هم او را دوست داريم. بر فراز كوه احد محلي به نام «قبه هارون» معروف است كه بنا به روايتي قبر هارون برادر حضرت موسي (ع) است.
48- منطقه حديبيه: در منطقه حديبيه هم مسجدي به نام شجره وجود دارد. رسول خدا (ص) در سال ششم هجرت براي انجام عمره به مكه آمدند. اما مشركان مانع شدند و آن حضرت براي اينكه با آنها درگير نشود،‌ راه را به طرف غرب كج كرد و در حديبيه كه در مسير قديمي جده واقع است، توقف نمود. نماينده اي به مكه فرستاد و با اصحاب خود زير درختي بيعت كرد تا در برابر دشمن بايستند. اين بيعت به «بيعت رضوان» و «بيعت شجره» شناخته مي شود. با بازگشت نماينده رسول خدا از مكه، جنگ منتفي شد و صلح حديبيه ميان آنان منعقد شد. در جاي اين درخت،‌ مسجدي با نام «شجره» بنا شده بود، كه تخريب گرديده است. آنچه در محل حديبيه به عنوان محل محرم شدن وجود دارد،‌ مسجدي است با نام «شميسي» به اسم چاهي كه در اين نقطه وجود داشته «بئر شميس» ناميده شده است. اين مسجد بنايي تازه دارد و كساني كه از مسير جاده قديم به شهر مكه وارد مي شوند، در فاصله حدوداً 20 كيلومتري شهر مكه در اين مسجد محرم مي شوند.
49- ميقات: كساني كه با قصد حج يا عمره عازم بيت الله الحرام مي باشند، بايد با لباس احرام وارد مكه شوند. محلي كه براي احرام بستن معين شده را ميقات مي نامند. ميقات حجاج به اختلاف راههايي كه از آنها به طرف مكه مي روند مختلف مي شود و آن پنج محل است: از مدينه: مسجد شجره يا ذوالحليفه، از شام: جحفه،‌ از عراق و نجد: وادي عقيق،‌ از طائف: قرن المنازل، از يمن: يلملم.
50-ناودان: ناودان بر بام خانه بين ركن شمالي و غربي و بر فراز حجر اسماعيل واقع شده است. و به ناودان رحمت (ميزاب رحمت) معروف است كه آب آن در حج اسماعيل ريخته مي شود. گويند آن را نخست حجاج بن يوسف نهاد تا باران بر بام خانه جمع نشود. روايت است،‌ دعا در زير ناودان كعبه رد نمي شود و به اجابت نزديك است.
51-نمازگاه حضرت ابراهيم (ع): اين نمازگاه بر جبل الرحمه واقع است. اين كوه در انتهاي عرفات قرار دارد. نمازگاه حضرت ابراهيم(ع) و پيامبر (ص) در اين قسمت واقع است. پيامبر اكرم (ص) خطبه معروف عرفات را بر بالاي اين كوه ايراد نمود. در اين كوه قبه اي به نام حضرت آدم (ع) نيز وجود دارد.
52- واجبات احرام: 1-پوشيدن لباس احرام 2-نيت (عمره مفرده) قربه الي ا... 3-ذكر تلبيه (گفتن لبيك).
53-وادي محسر: ميان مشعر و منا قطعه زميني است كه عرض آن كمتر از 100 متر است،‌ و وادي المحس نام دارد كه حاجيان كه در مشعرالحرام وقوف مي كنند قبل از طلوع آفتاب نبايد وارد وادي المحسر شوند.
54- يلملم: زائريني كه از راه يمن به مكه مي روند در اين محل محرم مي شوند.
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم خرداد 1389ساعت 16:3  توسط كمال مدرسه   | 
کعبه نشانیست که ره گم نشود(التماس دعا)
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم خرداد 1389ساعت 15:13  توسط كمال مدرسه   | 
نكات و توصيه هايي درباره استفاده از تلفن همراه ايراني در عربستان  

[1388/03/18 - 10:45 ]

عدم اگاهي برخي از زايران از نحوه استفاده از تلفن همراه در عربستان هزينه هاي ارتباطي آنها را دو چندان مي كند. ...


تقريباً تمام زائران مدينه با خود سيمكارت تلفن همراه ايراني  مي آورند تا خانواده‌شان را در جريان لحظه لحظه زيارت حرم نبوي و مزار ائمه هدي در بقيع قرار دهند يا خبر سلامت خود و همراهانشان را به اقوام و خويشان برسانند.

به گزارش خبرنگار پايگاه اطلاع رساني حج در مدینه منوره ، عربستان سعودي به دليل زائرپذيري در شمار اولين كشورهايي است كه تلفن همراه ايرانيان در آن مورد استفاده فراوان قرارمي گيرد. با اين تفاوت كه زائران ايراني بايد با بهره‌گيري از سرويس‌هاي مخابراتي سعودي از تلفن همراه خود استفاده كنند. با اتصال به دو شبكه اپراتوري Aljawal و Etihad كه نام اين دو شبكه هنگام ورود به مدينه منوره /جده يا مكه اگر تلفن همراه فقط چند ثاتيه روشن شود روي صفحه اصلي گوشي تلفن همراه نمايش داده مي‌شود. اين كار به صورت خودكار انجام مي‌شود و به اين معني است كه هزينه رومينگ كه حدود 25 هزار تومان است به صورت خودكار در فيش تلفن همراه شما محاسبه خواهد شد پس پيشنهاد مي شود تلفن همراه خود را از ابتداي پرواز خاموش كنيد

بد نيست بدانيد كه شركت‌هاي سعودي، برخلاف شركت‌هاي ايراني كه مكالمات را به صورت ثانيه‌اي محاسبه مي‌كنند، تماس‌هاي تلفني را دقيقه‌اي حساب مي‌كنند. يعني  براي اين شركت‌ها از يك تا 59 ثانيه حكم 60 ثانيه كامل (يك دقيقه) را دارد. بنابراين، اگر قرار باشد يك زائر، حتي براي ثانيه‌هايي با يكي از همراهان خود تماس بگيرد و از موقعيت او باخبر شود، بايد دست كم 16000 ريال هزينه مكالمه بپردازد. فراموش نكنيد كه تماس با تلفن همراه ايراني براي تماس گيرنده از داخل كشور، هزينه‌ اضافه‌اي در برنخواهد داشت  و او فقط هزينه تماس با تلفن همراه را خواهد پرداخت. به همين دليل، قطع ارتباط از آن طرف و تماس از عربستان به ايران، اصلاً مقرون به صرفه نخواهد بود

در همه هتلهاي اقامت زايران اعلاميه اي بر روي ديوار يصب شده است كه  با توجه به بالا بودن هزينه‌ي ارتباط از عربستان به ايران (هر دقيقه حدود 1200 تومان بدون احتساب ماليات) توصيه مي‌شود بيشترين ارتباطات تلفني از ايران باشد كه در آن صورت هزينه‌ي هر دقيقه مكالمه زائر حدود 167 تومان و براي تماس گيرنده برابر تعرفه‌هاي داخل كشور مي‌باشد اما روش مناسيتري براي كاهش هزينه هاي تلفن همراه وجود دارد خريد سيم كارتهاي عربستان(همانند سيم كارتهاي ايرانسل) كه با عنوان موبايلا در مغازه ها عرضه مي‌شود.

اين سيمكارت‌ها بين 20 تا 25 هزار تومان به آنان فروخته مي‌شود كه داراي مدت زمان مشخصي است. به گفته يكي از كارشناسان مخابرات سازمان حج و زيارت، مستقر در ساختمان بعثه مقام معظم رهبري در مدينه منوره ، خريد اين سيمكارت‌ها زماني بيشر  مقرون به صرفه خواهد بود كه زائران بخواهند از آن براي تماس‌هاي درون كارواني استفاده كنند. به اين معني كه اگر بيشتر افراد يك كاروان از اين سيمكارت‌ها تهيه كنند در تماس‌هاي خود با يكديگر در مكه و مدينه هزينه كمتري پرداخت مي‌كنند و اين هزينه به صورت خودكار از سيمكارت اعتباري كسر مي‌شود

چند توصيه:


* در شهرهاي مكه‌ي مكرمه و مدينه‌ي منوره، ستادهايي جهت رسيدگي به امور تلفن همراه مشترك ايراني اعم از مفقودي، خرابي سيم كارت مستقر مي‌باشد، لذا براي رفع مشكل ارتباطي خود به اين ستادها مراجعه نماييد.

* براي جلوگيري از سرقت‌هاي احتمالي، مراقبت‌هاي لازم را در حفظ گوشي تلفن همراه خود، به عمل آوريد.

در صورت به سرقت رفتن گوشي، تمام هزينه‌هاي ارتباطي، بر عهده‌ي مشترك مي‌باشد، بدين منظور توصيه مي‌شود براي جلوگيري از سوء استفاده‌ي احتمالي، گوشي تلفن همراه خود را قفل كنيد.

* در صورت مفقودي يا سرقت گوشي خود، بلافاصله به ستاد پست و مخابرات مستقر در مكه و مدينه اطلاع دهيد.

+ نوشته شده در  چهارشنبه نوزدهم خرداد 1389ساعت 12:9  توسط كمال مدرسه   | 
بيانات مقام معظم رهبري   >    صحيفه سجاديه

من به شما جوانان توصيه مي‌كنم كه برويد «صحيفه سجاديه» را بخوانيد و در آن تدبر كنيد؛ خواندن بي‌توجه و بي‌تدبر كافي نيست. با تدبر خواهيد ديد كه هر يك از دعاهاي اين «صحيفه سجاديه» و همين دعاي «مكارم اخلاق»، يك كتاب درس زندگي و درس اخلاق است.
من به يكايك شما عزيزان توصيه مي‌كنم تا آن جا كه مي‌توانيد، با صحيفه سجاديه مأنوس شويد. كتاب بسيار عظيمي است. اين كه گفته‌اند زبور آل محمد، واقعاً همين‌طور است؛ پر از نغمه‌هاي معنوي است، دعا و درس است؛ هم درس اخلاق است، هم درس علم النفس است، هم درس امور اجتماعي است...
صحيفه‌ي سجاديه واقعاً كتاب بسيار فوق‌العاده‌اي است. اين كتاب، در بين قدما به زبور آل محمد معروف است. دعاهاي اين بزرگوار، ضمن اين كه در حد اعلي، استغاثه‌ به خدا است، از معارف اسلامي هم پر است. يعني صرفاً دعا نيست؛ بلكه در لباس  دعا، همه معارف اسلامي - توحيد، نبوت و ... - تعليم داده شده است.
خواهش مي‌كنم عزيزان من، به خصوص جوانان، با صحيفه‌ سجاديه انس بگيرند؛ زيرا همه چيز در اين كتاب ظاهراً دعا و باطناً همه چيز، وجود دارد. امام سجاد عليه السلام، با اين كه در مقام دعا و تضرع است و با خداي متعال حرف مي‌زند، اما سخن گفتنش كأنه از يك روال استدلالي و ترتيب مطلب بر دليل و معلول بر علت، پيروي مي‌كند. اغلب دعاهاي صحيفه سجاديه - تا آن‌جا كه بنده سير كرده‌ام - همين حالت را دارد. همه چيز مرتب و چيده شده است. مثل اين است كه يك نفر، در مقابل مستمعي نشسته و با او به صورت استدلالي و منظقي حرف مي‌زند. همان ناله‌هاي عاشقانه هم كه در صحيفه سجاديه آمده است، همين حالت را دارد.

+ نوشته شده در  سه شنبه هجدهم خرداد 1389ساعت 8:2  توسط كمال مدرسه   | 
لبیک یا ثارالله لبیک یا الله ...

 

  متن كامل خبر :
هنگامه برون شدن از خویش چون حسین
راهی برو که بگذرد از مسجد الحرام
خوب گوش کن
لک لبیک گویان لبک خدا راهی شدند
هرسال این روزها که می رسند دل من بیشتر هوای کربلا می کنه
- کعبه خود سنگ نشانی است که ره گم نشودنمی دانم چرا؟!
چرا این همه آدم ، این همه مشتاق همه ساله محرم می شوند ولی به حسین نمی رسند
مگر نه این بود که حسین حج خود را نیمه تمام رها و عاشورا را عید قربان خود کرد
حسین خود را فدای کسی کرد که از او بود
إنّ الحسین ثارالله
واین سبب شد که حرم عزیزش کعبه دل هاست
کربلا کعبه دلهاست خدا می داند
قبل از وارد شدن به مسجدالحرام باید در جایی مقدس به نام شجره محرم شوی
آری برای ورود به بارگاه حسین هم باید محرم شوی
ولی نه در شجره و نه این احرام سفید
احرام را باید در سایه عنایت کسی ببندی که مرد بود ، عباس بود...
گریه برای حسین سرمایه شیعه است، اگر اشک سرازیر شد مُحرم شدی، مَحرم شدی، داخل شو
باید تلبیه بگویی
حسین حسین حسین حسین
شهید کربلا حسین
قتیل اشقیا حسین
حسین حسین حسین حسین
صبر کن
گلاب چشمانت را پاک کن کعبه شش گوشه را ببین
خاک این درگاه بوسیدن دارد غرورت را از بین ببر
حتی اگر به قصد طواف هم وارد نشده باشی باید دور ضریح بگردی
این است کرامت حسین
با خدا معامله کرد
شش گوشه ضریحش کعبه ای است برای طواف
صبر کن،
جان عزیزت از بالای سر علی اکبر آهسته آهسته آهسته گذر کن
مبادا بی تابی کنی
مبادا ....
گریه تو مرهم است بر همه زخمش ولی
داغ علی اکبر است زخم گلوی حسین
اینجا گریه نکن
داغ حسین را تازه مکن
اینجا گریه من و تو نمکی است بر زخم گلوی حسین
داغ علی اکبرش را فراموش نخواهد کرد
مصداق سخنم را از پدر شهید بپرس
بچرخ بگرد بچرخ....
می چرخم و می گردم و می نوشم از این جام....
- حاجی احرام دگر بند ببین یار کجاست
برای رسیدن به حسین و کربلا باید از خدا استعانت بگیری
اولین منزل مسجدالحرام
لبیک ، لبیک لا شریک لک لبیک...
+ نوشته شده در  سه شنبه هجدهم خرداد 1389ساعت 7:56  توسط كمال مدرسه   |